Loslaten ……

LoslatenWauw, loslaten. Het mag dan wel een kort woord zijn maar wel één met vaak een grote impact en bijbehorende emoties. Loslaten begint al heel vroeg in je leven. Eigenlijk al bij de geboorte. En het loopt als een rode draad door je leven heen. Er valt heel veel over te vertellen. Eigenlijk wil ik me beperken tot wat het kan betekenen voor ouders die hun dochter op jonge leeftijd alleen de wereld in sturen.

Ik spreek uit eigen ervaring als het gaat om je kind op jonge leeftijd los te laten in de modellenwereld. Wat betekent het voor mij als ouder? Wat doet het met mij? Eerlijk gezegd is voor mij het loslaten al begonnen op het moment dat mijn meiden zijn geboren. In het begin zijn kinderen in alle opzichten van jou afhankelijk. Als ze niet te eten krijgen, zullen ze maar een paar dagen in leven blijven. Maar ze hebben ook liefde, aandacht en warmte nodig. En als ze wat ouder worden normen en waarden om op een prettige manier te kunnen functioneren in de maatschappij. Als ouder ben je hun grote voorbeeld. Alles wat je doet of zegt is van invloed op ze. Hier staan lang niet alle ouders bij stil. Heel veel van wat je doet en wat je zegt zie je terug in je kinderen. Laatst hoorde ik nog iemand zeggen:”Goh, hoe komt het toch dat ze zulke rare woorden gebruikt. Dat leert ze thuis niet.” Tot korte tijd later de moeder haar dochter staat uit te schelden. Tja………

We hoeven het allemaal ook niet perfect te doen. Maar wees je in ieder geval bewust van je eigen gedrag en de invloed die dat heeft op anderen. Loslaten betekent voor mij steeds weer een stukje zelfstandigheid overdragen aan m’n kinderen. Ze op een dusdanige manier ondersteunen dat ze hun eigen beslissingen kunnen nemen. Daarin niet afhankelijk zijn van wat anderen vinden. En zichzelf kunnen zijn, niet een verlengstuk van mij. Het klinkt misschien raar maar ik heb geen verwachtingen van m’n meiden. Zij bepalen hun eigen pad. Zij bepalen zelf wat ze willen gaan doen. Natuurlijk gaan wij hier thuis ook met elkaar in gesprek of die keuzes wel of niet verstandig zijn. Maar de uiteindelijk beslissing ligt bij hun. Dat geeft ze een gezond gevoel van eigenwaarde en zelfvertrouwen.

Veel ouders willen hun kinderen behoeden voor pijn en teleurstellingen. Op zich heel begrijpelijk. Het helpt ze alleen niet verder. Ze zullen ook moeten ervaren hoe het voelt om ‘verkeerde’ beslissingen te nemen. Wat doe je dan. Hoe ga je om met teleurstellingen. En daar kan je op hele jonge leeftijd al mee beginnen. Maiken vertrok als 17-jarige direct na haar eindexamen naar Londen om daar te werken. Ik heb er nooit een dag over in gezeten dat ze dat niet zou kunnen. Natuurlijk kan ze in situaties terechtkomen die vervelend zijn maar dat kan op volwassen leeftijd ook nog gebeuren. Zolang de basis goed is, kom je heel ver. De basis bestaat voor ons bijvoorbeeld ook uit praktische zaken, als op jonge leeftijd alleen door Nederland reizen, koken, zelf afspraken maken etc. Als dit in orde is raak je niet in paniek omdat je weet dat je op jezelf kunt vertrouwen en dat je ook altijd terug kan vallen op je thuisfront. Natuurlijk heb ik een tijd voordat duidelijk werd dat Maiken  weg zou gaan ook informatie ingewonnen over wat haar te wachten staat als model. Dan kom je tenminste niet zo snel voor verrassingen te staan. Maar het belangrijkste qua opvoeden was allang gebeurd. Het waren meer de ‘puntjes op de i’. Ik vind het fantastisch om te zien hoe goed ze zich redt. En hoe positief ze in het leven staat. Dat heeft ze zelf gedaan met haar ouders aan de zijlijn en hier en daar een beetje bijsturing.

Loslaten is achterom kijken zonder spijt, vooruit kijken zonder verwachtingen en het leven ervaren in het hier en nu. In deze uitspraak kan ik me helemaal vinden. Ik heb geen spijt als ik achterom kijk. Hooguit zou ik dingen misschien iets anders hebben gedaan. Maar dan gaat het niet om de belangrijke. Je voedt als ouder toch op met de beste bedoelingen. Zoals ik al zei heb ik geen verwachtingen, niet naar m’n kinderen maar ook niet naar mezelf en m’n man. Ik vind het heel belangrijk om te leven in het nu. Ik leef niet in het verleden en niet in de toekomst. Wat de toekomst je brengt weet niemand. Er kan in de tussentijd zoveel veranderen waar je geen invloed op hebt. Het kan je alleen maar frustreren als het niet gaat zoals je het voor ogen had.

 

 

 

 

3 reacties op “Loslaten ……

  1. Dat is een interessante benadering om geen verwachtingen te hebben. Snap wel wat je zegt en herken ook heel erg dat het dan ook niet kan tegenvallen. Maar voor mij is de praktijk toch anders. Ik heb toch wel erg vaak verwachtingen. En ja hierdoor ook vaak frustratie. Maar is het opgeven van verwachtingen hetzelfde als het opgeven van hoop? Is dan alles goed wat er gebeurd? Wat komt er in de plaats van de verwachting?

    • Hoi Arlette,
      Het niet hebben van verwachtingen voelt goed voor mij. Hierdoor zet ik mezelf en anderen niet onder druk. Dan kan het inderdaad niet tegenvallen en ben ik niet gefrustreerd. Ik associeer verwachtingen namelijk met druk. Niet alles wat er gebeurd is goed. Maar dat biedt weer stof tot een gesprek. Door in het nu te leven heb ik geen behoefte aan verwachtingen. We zeggen thuis altijd: geen zorgen voor morgen. Time will tell. Het wil natuurlijk niet zeggen dat ik altijd als een blij ei rond loop. Maar ik leef wel bewust. We kunnen hier dit weekend eventueel een boompje over opzetten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *